WYSZUKAJ W PORTALU

Zakończenie operacji i założenie opatrunku na ranę jest sygnałem dla zespołu anestezjologicznego o zakończeniu zabiegu chirurgicznego. Anestezjolog ocenia wówczas stopień blokady czuciowo-ruchowej (stopień znieczulenia przewodowego) oraz Państwa parametry życiowe:

• stan świadomości,
• ciśnienie tętnicze krwi,
• częstość pracy serca,
• natlenienie.

Jeżeli Państwa stan ogólny nie budzi zastrzeżeń, po uzupełnieniu dokumentacji jesteście kierowani do sali pooperacyjnej. U tych pacjentów, którzy mieli wykonane blokady ciągłe - uśmierzanie bólu pooperacyjnego nie jest trudne. Polega ono na podawaniu leków do cewnika umieszczonego w pobliżu struktur nerwowych.

Wątpliwości chorych, choć częściej chirurgów, dotyczą momentu rozpoczęcia przyjmowania płynów i posiłków po zakończeniu znieczulenia przewodowego. Należy przyjąć, że jeżeli operacja nie dotyczyła przewodu pokarmowego i jelita pracują (co powinien ocenić lekarz przez osłuchanie jamy brzusznej) - nie istnieją żadne przeciwwskazania, aby pacjent zaczął przyjmować płyny i lekkostrawne posiłki w momencie, w którym odczuwa takową potrzebę (nawet jeżeli od zakończenia operacji upłynęło kilkadziesiąt minut). Znieczulenie przewodowe - szczególnie blokady centralne - nasilają ruchy jelit (perystaltykę), zatem ryzyko wystąpienia nudności i wymiotów w okresie pooperacyjnym jest niewielkie.

Kolejnym zagadnieniem jest trzymanie się przestarzałych i nieuzasadnionych zaleceń (po znieczuleniu podpajęczynówkowym), nakazujących leżenie na płasko (bez poduszki) przez 24 godziny po znieczuleniu z bezwzględnym zakazem unoszenia głowy..., o wstawaniu nie wspominając. Postępowanie takie miało zapobiegać popunkcyjnemu bólowi głowy.

Obecnie przyjmuje się, że nie ma żadnych podstaw, aby po zakończeniu znieczulenia podpajęczynówkowego obligować pacjentów do leżenia płasko z zakazem unoszenia głowy, zakazem siadania czy wstawania (jeżeli ustąpi blokada czuciowo-ruchowa).

Zatem pacjent po znieczuleniu podpajęczynówkowym może leżeć i spać na poduszce, przewracać się na boki, unosić głowę i siadać. Jeżeli ustąpi blokada czuciowo-ruchowa może także wstawać. Wystąpienie popunkcyjnego bólu głowy spowodowane jest:

• cechami osobniczymi pacjenta (jeden ma, inny nie ma), choć zdecydowanie częściej zespół dotyczy młodych kobiet,
• średnicą igły użytej do znieczulenia podpajęczynówkowego (im cieńsza, tym ryzyko wystąpienia zespołu rzadsze),
• kształtem igły podpajęczynówkowej - najlepiej, aby miała ona kształt ołówka. Ostrze o kształcie ołówka bowiem rozsuwa tkanki opony twardej (a nie przecina je), dzięki czemu szansa na ubytek płynu mózgowo-rdzeniowego jest niewielka (to jest bowiem przyczyną wystąpienia zespołu).
  

2009-09-EDU-1046