WYSZUKAJ W PORTALU

1. Anestezjologia
   Dyscyplina medycyny zajmująca się przygotowaniem pacjenta do znieczulenia, znieczuleniem i opieką nad chorym po zakończeniu znieczulenia (zwykle do czasu, w którym pacjent może się samodzielnie poruszać, przyjmować posiłki i płyny). Zajmuje się też intensywną terapią, resuscytacją (reanimacją) oraz leczeniem bólu różnego pochodzenia.
   
   
2. Znieczulenie (anestezja)
   Wprowadzenie chorego w stan umożliwiający wykonanie operacji. Znieczulenie bywa dzielone na znieczulenie ogólne i znieczulenie przewodowe.
   
   • Znieczulenie ogólne charakteryzuje odwracalne spowodowanie snu, brak odczuwania bólu i zwiotczenie mięśni (są to tzw. cechy znieczulenia ogólnego). Wszystkie cechy znieczulenia ogólnego występują po podaniu specyficznych preparatów medycznych (dożylnie, wziewnie, albo obiema drogami).
   • Znieczulenie przewodowe (regionalne) polega na czasowym (odwracalnym) zablokowaniu nerwów lub innych struktur nerwowych, w okolicy planowanej operacji w taki sposób, aby możliwe było jej przeprowadzenie. Założeniem metody jest wyłączenie dolegliwości bólowych przy zachowaniu przytomności, choć niekiedy pacjenci proszą o podanie leków nasennych (naturalnie otrzymując je).
   • Monitorowana opieka anestezjologiczna (MOA) – forma nadzoru nad chorym w czasie krótkich i najczęściej bezbolesnych zabiegów diagnostycznych i terapeutycznych (np. koronarografia, niektóre operacje okulistyczne).
     
3. Okres okołooperacyjny podzielony został (trochę sztucznie) na czas:
   
   • Przygotowania chorego do zabiegu.
   • Operacji i znieczulenia.
   • W którym pacjent powraca do normalnego funkcjonowania (poruszanie się, przyjmowanie posiłków i płynów).

2009-08-EDU-1046