Znieczulenie dla wykonania operacji jest poważną ingerencją w czynności życiowe organizmu. Pragnę, żebyście Państwo pamiętali - nie ma małych znieczuleń. Każdy pacjent kwalifikowany do znieczulenia traktowany jest z taką samą starannością - niezależnie od tego, czy będzie operowany z powodu zastrzału, chorego zęba, przepukliny, czy serca.

Podanie znieczulenia powoduje, że musimy nad Państwem roztoczyć opiekę i ZASTĄPIĆ mechaniczną czynność układu oddechowego i WSPOMAGAĆ wiele narządów (m.in. serce, nerki, wątrobę).

Długo się uczyliśmy i zdobywaliśmy informacje składające się na naszą teraźniejszą wiedzę i doświadczenie.
Na każdym kroku nasze czynności są sprawdzane i nadzorowane przez lekarzy bardziej od nas doświadczonych.
Dysponujemy procedurami - tymi, które zostały przewidziane na sytuacje planowe, ale i tymi, które są uruchamiane, kiedy zdarzyły się sytuacje krytyczne (oby tych ostatnich było jak najmniej).

Wszystko to powoduje, że z nami (zespołami anestezjologicznymi) jesteście Państwo bardziej bezpieczni, aniżeli bylibyście w domu (nawet w pełni zdrowia) i bardziej bezpieczni niż w samolocie, samochodzie, czy na ulicy.

Czy zdarzają się sytuacje nieprzewidziane? - ależ oczywiście. Do większości z nich jesteśmy przygotowani, co powoduje, że wspólnie przejdziemy przez Państwa chorobę, w wielu przypadkach całkowicie ją pokonując.

Znieczulenie przewodowe jest bezpieczne w rękach doświadczonego lekarza anestezjologa. Zespół anestezjologiczny przygotowuje się do każdego znieczulenia (ogólnego, przewodowego), tak jakby miały wystąpić najcięższe powikłania. Czynności te w połączeniu z należytą opieką nad pacjentem i właściwą kwalifikacją do znieczulenia (w najbardziej optymalnym z punktu widzenia zdrowotnego momencie) powodują, że ryzyko powstania uszczerbku na Państwa zdrowiu lub utraty życia - jest minimalne.

Znieczulenie ogólne nie jest niebezpieczne.
Niebezpieczeństwa w czasie znieczulenia i operacji związane są z:

1. Państwa schorzeniami - zarówno tymi, które zmusiły Was do operacji, jak i z chorobami towarzyszącymi (np. choroba niedokrwienna serca, cukrzyca, nadciśnienie tętnicze).
2. Ogólnym stanem zdrowia.
3. Wiekiem, szczególnie wówczas, kiedy przekroczyliście Państwo 65 rok życia.
4. Nałogami (papierosy, alkohol, czy inne używki).
5. Charakterem operacji i techniką operacyjną.
6. Powikłaniami śródoperacyjnymi.
7. A dopiero na końcu z postępowaniem anestezjologicznym.
   
   1. Najważniejszą powinnością każdego lekarza jest „po pierwsze nie szkodzić".
   2. Państwa bezpieczeństwo w czasie każdej operacji poprawiło się od chwili, kiedy pojawiła się anestezjologia, jako wyodrębniona dziedzina medycyny.

Podczas znieczulenia i operacji jesteście Państwo otoczeni najbardziej troskliwą opieką. W czasie kiedy chirurdzy wykonują operację, dwie osoby (lekarz anestezjolog i pielęgniarka anestezjologiczna) sprawują nadzór WYŁĄCZNIE nad Państwa życiem. Są do tego odpowiednio przygotowani, dysponują doskonałą aparaturą, którą potrafią obsługiwać i nowoczesnymi środkami do znieczulenia, które w niewielkim stopniu wpływają (co nie znaczy, że zaburzają) na czynność układów ważnych dla życia.

Przygotowanie zespołu anestezjologicznego jest nieustannie weryfikowane przez udział w zjazdach i sympozjach naukowych oraz kursach i szkoleniach.

Jakość opieki anestezjologicznej wymuszają natomiast określone standardy, modyfikowane wraz z postępami w medycynie.

2009-09-EDU-1046